پنجره! 
بگشای از هم 
چون کتاب قصۀ خورشید 
تا امیدم بازجوید 
در صدف های دهان رنج 
صبح مروارید تابش را 
به ژرفاژرف این دریای دورافتادۀ نومید!

   احمد شاملو